السيد محمد رضا المدرسي

116

تشيع در تسنن ( فارسي )

أولا ، چنان كه از روايات متعدد استفاده مى شود ، آن قسمت از آية شريفه كه مى فرمايد : * ( إنما يريد الله ليذهب عنكم الرجس أهل البيت ويطهركم تطهيرا ) * به طور مستقل نازل شده است وآنگاه بعد از نزول ، از حيث ترتيب به اين صورت قرار داده شده است . ثانيا ، تغيير خطاب از جمع مؤنث ( 1 ) به جمع مذكر ، ( 2 ) دليل روشنى براي تعدد مخاطب است ، به ويژه با توجه به آن كه سپس دوباره به صورت جمع مؤنث خطاب ( 3 ) مى شود . اگر گفته شود : تبدل ضمير به خاطر آن است كه غير از أزواج پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) ، ديگران را نيز شامل شود . در پاسخ گفته مى شود : پس بايد حداقل اين سياق تا آخر ادامه يابد ، در حالي كه چنين نيست . پس معلوم مى شود آية شريفه ويژگى وخصوصيتى را براي عده اى معين بيان مى كند كه آن عده در ضمن روايات وسنت نبي أكرم ( صلى الله عليه وآله ) مشخص شده اند . همچنين از اين تغيير سياق وبه كار بردن لفظ حصر " إنما " فهميده مى شود كه اراده ء خداوند در اينجا اراده ء تكويني است وتخلف ناپذير مى باشد ، چنان كه معنى حقيقي اراده نيز همين است ، زيرا اگر تأكيد خواست تشريعي بود ، علاوة بر آن كه خلاف ظاهر است ، از نظر سياق كلام ، مستهجن بود كه أهل بيت را با حرف حصر تخصيص به ذكر دهد ، چرا كه زنان پيامبر در خصيصهء خواست تشريعي مؤكد شريكند ، بلكه در ابتداى آية كريمه ، آنان مورد خطاب هستند .

--> 1 . " بيوتكن " ، " تبرجن " ، " أقمن " ، " ءاتين " و " أطعن " . 2 . " عنكم " و " يطهركم " . 3 . " اذكرن " و " بيو تكن " .